Określić zawartość kodu
Zawartość do zakodowania decyduje o liczbie modułów. Przy stałym formacie im więcej modułów, tym mniejsze każdy z nich. Należy jednocześnie ustalić użyteczne informacje i metody odczytu.
BEZPOŚREDNIA IDENTYFIKACJA · LASER MOPA 20 W
DataMatrix 2 × 2 mm wygrawerowany bezpośrednio na dnie kapsułki ze stali nierdzewnej za pomocą lasera MOPA 20 W.
Aplikacja dotyczy znakowania miniaturowego DataMatrix o wymiarach 2 × 2 mm na dnie kapsułki ze stali nierdzewnej. Kod koncentruje informacje w ograniczonej strefie, bezpośrednio na elemencie.
Zastosowano źródło laserowe MOPA 20 W. Regulacja czasu impulsu i częstotliwości pozwala dopasować oddziaływanie lasera z powierzchnią. Przy tym miniaturowym formacie istotne są stabilne pozycjonowanie kapsułki i precyzyjne określenie rozmiaru modułów kodu.

MAŁY KOD, POTRZEBNA WERYFIKACJA ODCZYTU
Zawartość do zakodowania decyduje o liczbie modułów. Przy stałym formacie im więcej modułów, tym mniejsze każdy z nich. Należy jednocześnie ustalić użyteczne informacje i metody odczytu.
Montaż musi ustabilizować kapsułkę i ustawić dno w odpowiedniej odległości roboczej. Parametry MOPA dobiera się na rzeczywistej części, w zależności od wykończenia stali nierdzewnej i wymaganego kontrastu.
Odczyt należy zweryfikować kamerą lub czytnikiem przewidzianym do produkcji, z uwzględnieniem oświetlenia i pozycjonowania części. Fotografia kodu nie zastępuje walidacji w warunkach produkcyjnych.
Na widoku z wymiarami lub fotografii z adnotacjami wskaż oczekiwane miejsce umieszczenia kodu względem rozpoznawalnego elementu kapsułki. Określ, czy to położenie wynika z Twojej dokumentacji konstrukcyjnej, czy pozostaje do omówienia. Jaki margines wokół kodu należy przewidzieć w Twoim zastosowaniu? Pytanie to trzeba rozpatrzyć podczas analizy, bez automatycznego przejmowania układu widocznego na tej stronie.
Wskaż również, które powierzchnie mogą służyć jako odniesienia przy ustawianiu części. Należy zgłosić różnice w geometrii lub wykończeniu pomiędzy kapsułkami proponowanymi do prób.
Dostarcz dokładny przykład ciągu znaków do zakodowania wraz z objaśnieniem jego znaczenia: które informacje są stałe, a które zmieniają się pomiędzy kapsułkami? Wskaż separatory, znaki specjalne i ewentualne zera początkowe, które należy zachować. Jeżeli rozważanych jest kilka treści, zaproponuj reprezentatywne przykłady zamiast jednego kodu demonstracyjnego.
Oddziel plik wykorzystywany do przedstawienia projektu od danych, które trzeba będzie rzeczywiście ponownie odczytać. Określ, kto dostarcza te dane i kto sprawdza ich zgodność po odczycie. Formaty robocze i sposób przekazywania pozostają do uzgodnienia z NWS Laser.
Przed próbami określ, na jakiej podstawie oznakowana kapsułka zostanie zaakceptowana lub odrzucona. Oddziel ocenę wizualną dna, położenie kodu oraz odczyt oczekiwanej treści. Dla każdej obserwacji wskaż wymagane kryterium i osobę odpowiedzialną za jego zatwierdzenie.
Aby przygotować pytania dotyczące ustawień, zapoznaj się z informacjami o technologii MOPA, a następnie zapisz kwestie właściwe dla Twojej części.
Nadaj oznaczenia referencyjne częściom, widokom z adnotacjami i przykładom danych. Wskaż wybraną wersję oraz kwestie nadal otwarte: miejsce umieszczenia, zmienną treść, ustawienie względem czytnika lub kryteria akceptacji.
W zapytaniu o analizę zastosowania oddziel wymagania obowiązkowe od preferencji. Wskaż także, kto będzie mógł odpowiedzieć na pytania dotyczące kapsułki oraz odczytu kodu.
STUDIUM PRZYPADKU
Prześlij informacje o dnie części, stanie powierzchni, danych do zakodowania i warunkach odczytu. Zespół NWS Laser przygotuje test dopasowany do Twojej aplikacji.